The Body That Thinks

On the third morning, Chiara set up a new experiment. She placed a small acrylic maze on the floor of the tank. There was a piece of crab meat at the centre. The walls were clear, but the route was complex: two right turns, a left, and a small gate that opened from one side only.

Üçüncü sabah, Chiara yeni bir deney hazırladı. Tankın zeminine küçük bir akrilik labirent yerleştirdi. Merkezde bir parça yengeç eti vardı. Duvarlar şeffaftı, ama yol karmaşıktı: İki sağa dönüş, bir sola ve sadece bir taraftan açılan küçük bir kapı.

Pasta watched from her corner. Chiara stepped back.

Pasta köşesinden izliyordu. Chiara geri çekildi.

What Polly saw next was something she had never seen before.

Polly'nin bir sonraki gördüğü şey, daha önce hiç görmediği bir şeydi.

Pasta sent two arms toward the maze before her body left the corner. The two arms moved independently. One went over the top. The other slid along the floor, into the maze. The arms did not coordinate. They moved as if they were separate creatures.

Pasta, köşesinden çıkmadan önce iki kolunu labirente doğru uzattı. İki kol bağımsız hareket ediyordu. Biri üstten geçti. Diğeri zeminde kayarak labirente girdi. Kollar koordineli değildi. Sanki ayrı yaratıklar gibi hareket ediyorlardı.

This was not a metaphor. An octopus has about five hundred million neurons. Two thirds of them are not in the central brain. They are in the arms. Each arm has its own nervous system. Each arm can solve simple problems on its own.

Bu bir metafor değildi. Bir ahtapotun yaklaşık beş yüz milyon nöronu vardır. Bunların üçte ikisi merkezi beyinde değildir. Kollarında bulunur. Her kolun kendi sinir sistemi vardır. Her kol kendi başına basit problemleri çözebilir.

The first arm threaded the corridor. It hit the first turn, paused, felt, and turned. The second arm found the small gate and tested its edges. The first arm reached the gate from inside. The second arm pushed from outside. The gate opened.

İlk kol koridoru geçti. İlk dönüşe geldi, durdu, hissetti ve döndü. İkinci kol küçük kapıyı buldu ve kenarlarını yokladı. İlk kol kapıya içeriden ulaştı. İkinci kol dışarıdan itti. Kapı açıldı.

The arm took the crab meat.

Kol yengeç etini aldı.

Pasta had not moved her body from her corner.

Pasta, köşesinden vücudunu hareket ettirmemişti.

Chiara, watching the video, exhaled slowly. "The arms got the food. Did the octopus solve the maze, or did the two arms solve it together? We do not know."

Chiara, videoyu izlerken yavaşça nefes verdi. "Kollar yemeği aldı. Labirenti ahtapot mu çözdü, yoksa iki kol birlikte mi çözdü? Bilmiyoruz."

Polly looked at Pasta. The octopus stretched slowly, gathered her arms together, and pulled the crab meat to her beak.

Polly, Pasta'ya baktı. Ahtapot yavaşça gerindi, kollarını bir araya topladı ve yengeç etini gagasına çekti.

There is a phrase scientists use when they cannot fit a creature into the categories they had before they met it. Alien intelligence. Polly had thought it was poetic. Today she revised that. It might be literal.

Bilim insanlarının, karşılaştıkları bir yaratığı daha önceki kategorilere sığdıramadıklarında kullandıkları bir ifade vardır. Yabancı zeka. Polly bunun şiirsel olduğunu düşünmüştü. Bugün bunu yeniden değerlendirdi. Belki de kelimenin tam anlamıyla doğruydu.