Leaving the Valley

Tomas was on duty again. He found Polly at the visitor centre kiosk just after sunrise. He had a fresh Thermos of coffee. He set it on a bench and sat down.

Tomas yine görevdeydi. Polly'yi ziyaretçi merkezi kioskunda, güneş doğar doğmaz buldu. Yanında taze bir termos kahve getirmişti. Onu bir bankın üzerine koydu ve oturdu.

They did not say much for a while. Polly preened her feathers. The morning smelled of the river.

Bir süre pek konuşmadılar. Polly tüylerini düzeltti. Sabah, nehir kokuyordu.

"I imagine you're moving on," Tomas said.

"Sanırım yola çıkıyorsun," dedi Tomas.

Polly tilted her head.

Polly başını yana eğdi.

He told her about the rest of the park. The high country off Tioga Road. Hetch Hetchy, the other valley to the north, dammed long ago but still beautiful. The grove of redwoods up in Tuolumne Meadows. He spoke of these places with quiet pride.

Tomas ona parkın geri kalanını anlattı. Tioga Yolu'ndan yukarıdaki yüksek ülke. Hetch Hetchy, kuzeydeki diğer vadi, uzun zaman önce baraj yapılmış ama hâlâ güzel. Tuolumne Çayırları'ndaki sekoya korusu. Bu yerlerden sessiz bir gururla bahsetti.

"This place doesn't show you everything, even if you live here," he said. "You catch pieces. People come for three days and think they saw it. They saw a postcard." He sipped his coffee. "Better to see one piece all the way through. The peregrines? Fourteen years and I still don't know what they're going to do tomorrow."

"Bu yer, burada yaşasan bile sana her şeyi göstermez," dedi. "Parçalar yakalarsın. İnsanlar üç günlüğüne gelir ve her şeyi gördüklerini sanırlar. Bir kartpostal gördüler." Kahvesinden bir yudum aldı. "Bir parçayı baştan sona görmek daha iyidir. Şahinler mi? On dört yıl oldu ve yarın ne yapacaklarını hâlâ bilmiyorum."

Polly thought about her dives off the El Capitan ledge. She had not landed cleanly once. She had also gotten less bad each time. She thought she could keep getting less bad for a lifetime.

Polly, El Capitan'ın kenarından yaptığı dalışları düşündü. Bir kez bile temiz bir iniş yapamamıştı. Ama her seferinde biraz daha iyi olmuştu. Ömür boyu daha iyi olabileceğini düşündü.

A shuttle bus pulled in. The same green bus. The same driver. "Off you go," Tomas said. He stood up.

Bir servis otobüsü yanaştı. Aynı yeşil otobüs. Aynı şoför. "Haydi bakalım," dedi Tomas. Ayağa kalktı.

Polly stretched her blue-teal wings. She lifted off from the bench, circled once over the visitor centre, and climbed. The valley dropped away. El Capitan stood on the left. Half Dome on the right.

Polly mavi-yeşil kanatlarını gerdi. Banktan havalandı, ziyaretçi merkezinin üzerinde bir tur attı ve yükseldi. Vadi geride kaldı. Solunda El Capitan, sağında Half Dome vardı.

At the rim, she banked west. Below her, a peregrine was hunting a small flock of swifts along the cliff face. She watched it for half a minute. Then she found the wind she wanted and let it carry her out of the park.

Kenarında, batıya doğru yöneldi. Aşağıda, bir şahin, kayalık yüzey boyunca küçük bir kırlangıç sürüsünü avlıyordu. Onu yarım dakika izledi. Sonra istediği rüzgarı buldu ve kendini parkın dışına taşımasına izin verdi.