Leaving the Valley

Tomas was on duty again. He found Polly at the visitor centre kiosk just after sunrise. He had a fresh Thermos of coffee. He set it on a bench and sat down.

Naka-duty na naman si Tomas. Natagpuan niya si Polly sa kiosk ng sentro ng bisita pagkaraan ng bukang-liwayway. May dala siyang bagong Thermos ng kape. Inilagay niya ito sa isang bangko at umupo.

They did not say much for a while. Polly preened her feathers. The morning smelled of the river.

Hindi sila masyadong nag-usap sandali. Inaayos ni Polly ang kanyang mga balahibo. Amoy ilog ang umaga.

"I imagine you're moving on," Tomas said.

"Iniisip ko, aalis ka na," sabi ni Tomas.

Polly tilted her head.

Iniling ni Polly ang kanyang ulo.

He told her about the rest of the park. The high country off Tioga Road. Hetch Hetchy, the other valley to the north, dammed long ago but still beautiful. The grove of redwoods up in Tuolumne Meadows. He spoke of these places with quiet pride.

Ikinuwento niya ang iba pang bahagi ng parke. Ang mataas na lugar sa Tioga Road. Hetch Hetchy, ang isa pang lambak sa hilaga, matagal nang may dam ngunit maganda pa rin. Ang kakahuyan ng mga redwood sa Tuolumne Meadows. Ipinagmamalaki niya ang mga lugar na ito nang tahimik.

"This place doesn't show you everything, even if you live here," he said. "You catch pieces. People come for three days and think they saw it. They saw a postcard." He sipped his coffee. "Better to see one piece all the way through. The peregrines? Fourteen years and I still don't know what they're going to do tomorrow."

"Hindi mo makikita ang lahat dito, kahit pa nakatira ka rito," sabi niya. "Mga piraso lang ang makikita mo. Ang mga tao, tatlong araw lang sila at iniisip nilang nakita na nila lahat. Parang postcard lang ang nakita nila." Humigop siya ng kape. "Mas mabuti pang makita mo ang isang piraso nang buo. Ang mga peregrine? Labing-apat na taon na at hindi ko pa rin alam ang gagawin nila bukas."

Polly thought about her dives off the El Capitan ledge. She had not landed cleanly once. She had also gotten less bad each time. She thought she could keep getting less bad for a lifetime.

Inisip ni Polly ang kanyang mga pagsisid mula sa gilid ng El Capitan. Hindi pa siya nakalapag nang maayos kahit minsan. Pero unti-unti siyang bumubuti sa bawat pagsubok. Iniisip niyang kaya niyang patuloy na bumuti habang-buhay.

A shuttle bus pulled in. The same green bus. The same driver. "Off you go," Tomas said. He stood up.

Dumating ang isang shuttle bus. Ang parehong berdeng bus. Ang parehong drayber. "Sige na," sabi ni Tomas. Tumayo siya.

Polly stretched her blue-teal wings. She lifted off from the bench, circled once over the visitor centre, and climbed. The valley dropped away. El Capitan stood on the left. Half Dome on the right.

Iniunat ni Polly ang kanyang asul-teal na mga pakpak. Lumipad siya mula sa bangko, umikot nang isang beses sa ibabaw ng sentro ng bisita, at umakyat. Bumaba ang lambak. Nasa kaliwa ang El Capitan. Nasa kanan ang Half Dome.

At the rim, she banked west. Below her, a peregrine was hunting a small flock of swifts along the cliff face. She watched it for half a minute. Then she found the wind she wanted and let it carry her out of the park.

Sa gilid, lumiko siya pakanluran. Sa ibaba niya, may isang peregrine na nangangaso ng maliit na kawan ng swifts sa tabi ng bangin. Pinanood niya ito ng kalahating minuto. Pagkatapos, natagpuan niya ang hangin na gusto niya at hinayaan itong dalhin siya palabas ng parke.