Riding With Ranger Tomas

Polly woke up on the shuttle railing as the sun came up. A man in a brown uniform was unlocking a small office across the lot. His name patch said T. RODRIGUEZ. He looked at her and smiled. "You can ride with me," he said.

Polly werd wakker op de reling van de shuttle toen de zon opkwam. Een man in een bruin uniform was een klein kantoor aan de overkant van het terrein aan het openen. Op zijn naamplaatje stond T. RODRIGUEZ. Hij keek naar haar en glimlachte. "Je kunt met mij meerijden," zei hij.

That was how Polly spent the morning in a ranger's truck.

Zo bracht Polly de ochtend door in de vrachtwagen van een boswachter.

Tomas had been a Yosemite ranger for fourteen years. He had coffee in a Thermos, a clipboard, and a radio that crackled. He drove slowly. He stopped often.

Tomas was al veertien jaar boswachter in Yosemite. Hij had koffie in een thermosfles, een clipboard en een radio die knetterde. Hij reed langzaam. Hij stopte vaak.

The first stop was a wet meadow. Tomas walked into the grass and looked for signs that bears had been there. "In June, corn lilies grow here," he said. "Bears love them. We mark the meadows where they feed."

De eerste stop was een natte weide. Tomas liep het gras in en zocht naar tekenen dat er beren waren geweest. "In juni groeien hier maïslelies," zei hij. "Beren zijn er dol op. We markeren de weiden waar ze eten."

Polly hopped to the open truck window. The corn lilies were not up yet. They were just small green spears.

Polly sprong naar het open raam van de vrachtwagen. De maïslelies waren nog niet opgekomen. Ze waren nog maar kleine groene sprietjes.

The road climbed. The air cooled. At a switchback, Tomas stopped and pointed. A peregrine falcon was sitting on a rock. Polly's red head tilted. The falcon looked at them, then dropped off the rock and was gone in less than a second.

De weg klom. De lucht koelde af. Bij een haarspeldbocht stopte Tomas en wees. Een slechtvalk zat op een rots. Polly's rode hoofd kantelde. De valk keek naar hen, liet zich toen van de rots vallen en was in minder dan een seconde verdwenen.

"They nest on the cliffs," Tomas said. "We have six pairs in the valley this year."

"Ze nestelen op de kliffen," zei Tomas. "We hebben dit jaar zes paar in de vallei."

Polly watched how the falcon had folded its wings. She wanted to try that drop herself. Maybe tomorrow.

Polly keek hoe de valk zijn vleugels had gevouwen. Ze wilde die val zelf ook proberen. Misschien morgen.

At the next stop, Tomas walked into the woods alone. He came back with a metal cylinder. "Bear-proof food locker someone tried to bury," he said. He put it in the truck bed.

Bij de volgende stop liep Tomas alleen het bos in. Hij kwam terug met een metalen cilinder. "Een berenbestendige voedselkluis die iemand probeerde te begraven," zei hij. Hij legde het in de laadbak van de vrachtwagen.

At noon they came to Olmsted Point. The high country opened in front of them. Tenaya Lake far below. Half Dome from behind. Grey peaks fading into haze.

Tegen de middag kwamen ze bij Olmsted Point. Het hoogland opende zich voor hen. Tenaya Lake ver beneden. Half Dome van achteren. Grijze pieken vervaagden in de nevel.

"This," Tomas said, "is the part most people drive past." He poured coffee into the lid of his Thermos and set it on the dashboard next to Polly. "Stay a while."

"Dit," zei Tomas, "is het deel waar de meeste mensen voorbij rijden." Hij schonk koffie in de deksel van zijn thermosfles en zette het op het dashboard naast Polly. "Blijf even."